ناهار بازار لاله زار

برای فروشگاه‌های لباس و خیاط‌های لاله‌زار دو ناهار بازار وجود داشت. اول مهر و شب عید.

فروشگاه پیرایش اولین فروشگاه مدرن البسه در تهران بود؛ با یک پنکه سقفی بزرگ در وسط فروشگاه، ابتدای لاله‌زار کمی بالاتر از میدان توپخانه، رو به روی ساختمان دو طبقه‌ای که بستنی فروشی بود. بستنی ایرانی زعفرانی، با تکه‌های بزرگ خامه یخ زده و فالوده شیرازی، همراه با آب‌لیموی جهرم یا شربت آلبالو که زبانزد خاص و عام بود و بعد از گشت و گذار جگر آدم را حال می‌آورد.

صحبت از حال و هوای دم عید لاله‌زار است، نه فروشگاه‌های آن، به همین خاطر به جنرال مد و دیگران اشاره‌ای نمی‌کنیم. نزدیک‌های عید جمعیت در لاله‌زار با بچه‌های قد و نیم قد می‌لولید. لباس را از لاله‌زار می‌خریدند و کفش را از سرچشمه (یا اگر طبقه ی متوسط به پایین بودند از بازار کفاش‌ها).

برای آنان که مرفه‌تر بودند دوختن لباس خود یک پرستیژ حساب می‌شد. در میان این خیاط‌های اسم و رسم دار به آمبارسون، خیاط مصدق و قوام می‌توان اشاره کرد (طبق وعده ای که داده بودیم اسم ایشان را در این مطلب اعلام کردیم). به کفاشی مهران می‌توان اشاره کرد با نقاشی که بر سر در آن از پرنسس ثریا (دومین همسر شاه) نصب شده بود، یعنی کفش های ایشان اینجا دوخته می‌شود.

این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print