وبلاگ اکووات

لاله‌زار گردی: قسمت بیست و یکم: عاقبت امین السلطان، صاحب‌خانه‌ی اتحادیه!

سرنوشت امین السلطان - خانه اتابک

«خانه و باغ اتحادیه» یا «خانه امین‌السلطان» هنوز در لالهزار باقی مانده و خوشبختانه در دست مرمت است. البته نه به وسعت آنروزها. میراث‌خوران اتابک و حتی خودش همان موقع‌ها، این باغ را تکه‌تکه کردند و فروختند. از آن همه باغ و عمارات، امروز تنها همان خانه و ساختمان واقع در سفارت روسیه مانده! سریال […]

لاله‌زار گردی: قسمت نوزدهم: شهریور ۱۳۲۰ !

لاله‌زار گردی قسمت نوزدهم شهریور ۱۳۲۰ blog

در شهریور ۱۳۲۰ ، درست بیست سال پس از اجرای قانون نظام وظیفه اجباری به تصمیم شورای عالی جنگ در روز چهار شهریور این قانون لغو شد. شورای عالی جنگ (متکشل از دولتمردان و نظامیان) به دستور رضاشاه و بعد از حمله‌ی متفقین به مرز های ایران تشکیل شده بود. وقتی رضاشاه پرسید «خب آقایان […]

لاله‌زار گردی: قسمت هجدهم: آمریکایی در لاله زار !

لاله‌زار گردی قسمت هجدهم امریکایی در لاله‌زار

در سلطنت محمد شاه قاجار (بعد از فتح‌‌علی شاه و قبل از ناصرالدین شاه به عبارتی می‌کند سومین شاه) جاستین پرکینز کشیش پروتستان، پای آمریکایی‌ها را در ایران باز کرد. البته آن آمریکایی بی‌آزار بود و حتی اولین مدرسه‌ی مدرن ایران را در ارومیه برای آشوریان دایر کرد، اما نباید گول این حرف‌ها را خورد. […]

لاله‌زار گردی: قسمت هفدهم: لاله زار مهد تئاتر نوین ایران (یا ماجرای پر پیچ و خم تاسیس تئاتر فردوسی!)

لاله زار مهد تئاتر نوین ایران (یا ماجرای پر پیچ و خم تاسیس تئاتر فردوسی!)

وقتی عبدالحسین نوشین با تئاتر پارس (فرهنگ) قطع همکاری کرد آرزوی اولیه‌اش پر رنگ‌تر شد؛ ساخت یک سالن تئاتر حرفه‌ای برای اجرای تئاتری حرفه‌ای‌‌تر! نوشین را پدر تئاتر نوین ایران می‌دانند. وی در سال ۱۳۰۷ با جمعی از دانشجویان ممتاز به بلاد فرنگ می‌رود و آنجا فیل‌اش یاد هندوستان میکند! در فرانسه با همه مخالفت‌ها […]

لاله‌زار گردی: قسمت شانزدهم: تیراندازی در لاله زار !

لاله زار گردی تیراندازی در لاله زار

دیدن جوان‌هایی با لباس سربازی به طور منفرد یا گروهی در خیابان لاله‌زار جلوی سینماها یا در پیاده‌روهای این خیابان چندان تصویر عجیبی نبود. سربازهایی که گاه مرخصی گرفته بودند یا از پادگان برمی‌گشتند، چرخی در لاله‌زار می‌زدند بلکه قدری از فضای خشک نظامی فاصله بگیرند و چشمشان از دیدن یقرهای منظم به لعبتکان ناز […]

لاله‌زارگردی: قسمت پانزدهم: آقا نعمت آغاسی

لاله زار گردی نعمت آغاسی

به ذهن هیچکس نمی‌رسید نوجوانی که در اتوبوس اهواز – تهران برای آنکه حوصله ی مسافران سر نرود آواز می‌خواند، مرزهای محبوبیت را این‌گونه لنگان لنگان جا به جا کند. زمانی که صفحه‌های موسیقی تیراژ چندانی نداشت “لب کارون” نعمت آغاسی به تیراژ چند هزارتایی رسید. وقتی اولین صفحه اش‌را پر کرده بود گفت: یه […]

لاله‌زار گردی: قسمت سیزدهم: لاله‌عذار (صفت مرکب – لاله‌رخ)

لاله‌زار گردی لاله عذار

در اوایل سال های ۱۳۰۰ خورشیدی به قول نویسنده‌ای، دیگر #لاله‌زار وجود نداشت اما لاله‌عذاری بود! یعنی مکانی که خوب رویان در آن رفت و آمد داشتند. در قسمت‌های قبل هم گفته شد از ابتدای احداث، این خیابان بیشتر به مد و خودنمایی معروف شده بود. شانزالیزه‌ی کوچک. خانم‌های سفرا یا اقوام متجددین مثل تیمورتاش […]

لاله‌زار گردی: قسمت دوازدهم: لاله زار نمره تلفون ۲۹۰

لاله زار نمره تلفون ۲۹۰

وقتی در دی ماه سال ۱۳۰۴ فرخی یزدی با کت و شلوار پشت میز تحریر خود در دفتر روزنامه ی طوفان در کوچه ی اتحادیه فارغ از غوغای همیشگی خیابان لاله‌زار مشغول آماده‌سازی نهایی روزنامه بود، شاید به ذهنش نمیرسید ۱۴ سال بعد در حمام زندان شهربانی، در حالی که از ضغف با زیرپیراهنی و […]

لاله‌زار گردی: قسمت یازدهم: آجیل مشکل گشا

لاله‌زار گردی قسمت یازدهم آجیل مشکل گشا

وقتی نوای آزادی فردی مشروطه (که آحاد مملکت در اعمال و رفتار خود تا آنجا که به حقوق دیگران تجاوز نداشته باشند، آزادند) بگوش رسید؛ آزادی دستاویزی شد تا هر منتظرِ فرصتی بتواند به طریقی پرده‌ی عفاف را بدرد و به هر شکل و شمایلی که دلخواهش باشد در انظار ظاهر گردد. خیابان لاله‌زار پیش قراول این […]

لاله‌زار گردی: قسمت دهم: امتیازات لاله زار!

امتیازات لاله زار

اگر قرار بود روند طبیعی مطالب طی شود، در این قسمت باید به سراغ یکی دیگر از سینماهای لاله‌زار می‌رفتیم ولی دیدیم بد نیست تا در آن زمان‌های نه چندان دور از مشروطه به سر می‌بریم قدری از سالن‌های تاریک به خیابان چراغانی سرک بکشیم و قدری از امتیازات لاله زار بگوییم. اما به این […]